Veelgestelde vragen
Dyslexie ís goed behandelbaar
Wat maakt het verschil zo groot tussen de BD Therapie en andere therapieën?
- De BD Therapie neemt de oorzaak van de taalstoornis (disorder) weg. Overige therapieën proberen alleen door zeer veel oefenen een verbetering te bereiken. De stoornis blijft echter onveranderd aanwezig.
- Wanneer er na het volgen van de BD Therapie op Dyslexie wordt getest, zijn de verschijnselen van Dyslexie geheel verdwenen. Het maximale resultaat wat u van overige therapieën mag verwachten, is dat het kind na zeer veel oefenen leesniveau AVI 5 kan behalen. Dit is het leesniveau dat normaal gesproken behaald wordt halverwege groep 4.
- Doordat bij de BD Therapie de oorzaak van de disorder wordt weggenomen, vormen vreemde talen geen probleem meer. Dit geeft positieve resultaten zowel voor jonge Belgische kinderen die al op jonge leeftijd Frans als tweede taal aangeleerd krijgen, als voor kinderen die op het voortgezet onderwijs met vreemde talen in aanraking komen.
- Als de oorzaak van de taalstoornis niet wordt weggenomen, vormt het aanleren van de spellingsregels een enorm struikelblok, waardoor het schrijven ver onder de maat blijft.
- Voor de BD Therapie komen bijna alle kinderen (90%) met een taalontwikkelingsachterstand in aanmerking. Bij andere therapieën komt maar 25% in aanmerking voor behandeling: alleen de zogenaamde enkelvoudige dyslecticus.
- De BD Therapie start eind groep 3 of begin groep 4. Dan worden achterstanden op school en emotionele problemen grotendeels voorkomen. Overige therapieën starten pas eind groep 4 of zelfs pas in groep 5, zodat er gemakkelijk achterstanden en emotionele problemen kunnen ontstaan die de verdere schoolcarrière en het leven negatief beïnvloeden.
- De belasting voor ouders en kind is bij de BD Therapie laag. U komt met uw kind gedurende 4 maanden om de 14 dagen een half uur naar een behandellocatie. Thuis bent u ongeveer twintig minuten per dag bezig met uw kind op een leuke manier. De therapie werkt voor zowel ouder als kind stimulerend, omdat de opdrachten makkelijk uit te voeren zijn en er al snel veel vooruitgang merkbaar is. De belasting voor ouders en kind bij overige therapieën ligt vele malen hoger. Denk bijvoorbeeld aan: de uitzonderingspositie die het kind noodgedwongen heeft door het volgen van R.T, de noodzaak tot oefenen met lezen thuis en de lange behandeltermijn met zeer traag verlopende vooruitgang en beperkt resultaat.
Waarom blijft mijn kind de letters b en d steeds omdraaien en waarom heeft hij nog steeds moeite met lange ij en korte ei?
De oorzaak hiervoor ligt in een slecht ontwikkeld lichaamsruimtelijk oriëntatievermogen. Wanneer dit vermogen niet goed ontwikkeld is, heeft het kind naast het omdraaien van de b en de d en het verwarren van de lange ij en de korte ei, ook vaak problemen met het in de goede volgorde schrijven van de dubbele klinkers. Neus wordt dan bijvoorbeeld vaak als nues geschreven. Ook worden vaak de 'ou' en de 'au' door elkaar gehaald.
Dit onderontwikkelde lichaamsruimtelijke oriëntatievermogen, geeft ook op andere gebieden dan taal problemen. Zo kunnen de kinderen die dit hebben maar niet onthouden wat links of rechts is, ze hebben hiervoor een ezelsbruggetje nodig. Tevens ondervinden zij problemen bij het aanleren van de cijfers. Deze worden ook vaak omgedraaid. Het klokkijken vormt vaak ook een obstakel.
Het oriëntatievermogen dat ik hierboven heb beschreven, staat helemaal los van het vermogen zich te oriënteren in bijvoorbeeld een vreemde stad. Als uw kind dat goed kan, dan zegt dat veel over het hoge IQ van uw kind, maar niets over de ontwikkeling van zijn of haar lichaamsruimtelijk oriëntatievermogen.
Waarom blijft mijn kind radend lezen en stopt het telkens met lezen bij de lidwoorden (de, het, een)?
Omdat uw kind nooit geautomatiseerd heeft leren lezen, leest hij of zij nog steeds spellend. Alleen gebeurt dit zo snel, dat u dit niet meer zo gemakkelijk kunt waarnemen. Toch, als u goed kijkt naar uw kind wanneer het leest, zult u zien dat het niet kan vooruitkijken in de zin. De ogen zijn dus steeds precies bij het woord dat gelezen wordt. Normaal gesproken zijn de ogen steeds enkele woorden verder dan het gelezen woord. De diepere oorzaak hiervoor ligt in de hersenen.
Waarom blijft mijn kind spellend lezen en alles opschrijven zoals het klinkt?
Deze door de overheid georganiseerde behandelingen, zijn slechts lapmiddelen. Ze leveren geen goede en blijvende resultaten op en uw kind zal hierdoor ver onder zijn vermogen blijven presteren of hij moet veel te veel energie steken in het volgen van een bepaalde opleiding.
Het ergste wat een kind dan op leergebied kan overkomen, is dat zijn ouders denken dat er gewoon 'niet meer in zit', dat ze denken dat hun kind gewoon niet beter kán leren. Het is logisch dat ouders zo denken, want er zijn immers specialisten met hun kind aan de slag geweest!
Gelukkig voor veel kinderen vinden steeds meer ouders, enthousiast gemaakt door andere ouders, hun weg naar de BD Therapie.
Alles ging goed met mijn kind, waar komen nu deze problemen vandaan?
"Mijn kind was in bijna alles goed. Het kon vroeg lopen, kon op tijd los fietsen, haalde op normale leeftijd zijn/haar zwemdiploma's en het was goed in de omgang en het spelen met anderen kinderen. Vol vertrouwen ging het naar groep 3 om te leren lezen en schrijven. We verwachtten geen problemen. Des te groter was de schrik toen ik vermoedde dat er iets niet goed liep en rond de kerst kwamen de eerste berichten van school die dit gevoel bevestigden. De juf probeerde zichzelf en ons toen nog moed in te spreken met de woorden: 'Het komt wel goed met het lezen en het omdraaien van de letters en de spellingfouten. Eerst even lekker kerstvakantie houden en dan krijgt hij straks wat extra hulp'. Op dat moment hadden wij vertrouwen in haar woorden. Maar al snel bleek noch de kerstvakantie noch de extra hulp enige verbetering te geven."
Dit verhaal van een ouder zal voor velen van u herkenbaar zijn. Wat is het jammer wanneer er geen juiste actie ondernomen wordt, wanneer blijkt dat extra hulp op school geen verbetering oplevert. Het kind raakt hierdoor steeds verder in de problemen. Hij of zij blijft zitten in groep 3 of gaat met grote achterstand naar groep 4, om daar helemaal vast te lopen. Wanneer in de loop van dit schooljaar blijkt dat het nu echt niet goed gaat, gaan de meeste ouders pas iets ondernemen. Vanuit de ouders gezien is het begrijpelijk dat ze zo lang wachten. De school staat immers bekend als kenniscentrum en daarbij geven de media ook nog eens een veel te positief beeld over de vele hulpprogramma's die de basisschool heeft voor dyslectische kinderen. Ouders vermoeden op den duur Dyslexie, maar vaak wil de school niet meewerken om dit te onderzoeken. Zo komt het, dat kinderen pas in groep 5 of later voor onderzoek bij ons komen. Het zelfbeeld van deze kinderen is dan meestal al behoorlijk laag.
U vraagt zich waarschijnlijk af, waarom leerkrachten op deze manier handelen. De reden hiervoor is dat er in iedere klas van gemiddeld dertig kinderen er ongeveer tien kinderen gedurende het schooljaar een achterstand oplopen. Van die tien kinderen kunnen de leerkrachten er zeven helpen. Ze hopen en gaan er vanuit dat uw kind daar ook bij hoort. Wanneer dit niet het geval blijkt te zijn, zullen ze dit later niet willen erkennen. Ook de leerkracht van het volgende leerjaar zal de mening van zijn collega overnemen, om hem niet af te vallen. Zo komt het dat de leerling steeds verder achteruitgaat en schade oploopt.
Kinderen met een hoge intelligentie lopen extra gevaar wanneer hen het bovenstaande overkomt. Zij ervaren meer nog dan andere kinderen hun eigen onmacht in het leerproces en dit kan voor hun geestelijke gesteldheid ernstige vormen aannemen.
Hoe kan ik ervoor zorgen dat mijn kind de bij de therapie horende bril graag gaat dragen?
Kinderen in groep 3,4 en 5 krijgen, als ze niet brildragend zijn, een bril. Alle kinderen die eenmaal begrijpen wat deze bril voor hen gaat betekenen op school, dragen hem graag. De bril is in principe voor een half jaar, daarna mag hij af.
Wij zijn zeer bedreven in het uitleggen aan kinderen van deze leeftijden waarom deze bril belangrijk voor hen is. U kunt het uitleggen dus het beste aan ons overlaten, om zo te voorkomen dat u thuis een 'nee' te horen krijgt van uw kind.
Als u als ouder het positieve gevoel dat u tijdens het intakegesprek heeft ervaren thuis voortzet, dan zal het kind de bril zonder moeite willen dragen. Kinderen die al brildragend zijn, krijgen andere glazen. Als dan, na ongeveer twee maanden, het visuele gedeelte is afgerond, begint het oproepen van het virtuele woordbeeld. Dit is een onderdeel dat de gehele schoolcarrière ingrijpend en blijvend zal veranderen. Dan begint ook het proces van het uitbreiden van drie letterwoorden, naar vier letterwoorden enz. In het voortgezet onderwijs zal het aanleren van vreemde talen hierdoor geen probleem meer vormen.
Wat als andere Dyslexie behandelingen niet het gewenste resultaat opleveren?
Deze door de overheid georganiseerde behandelingen, zijn slechts lapmiddelen. Ze leveren geen goede en blijvende resultaten op en uw kind zal hierdoor ver onder zijn vermogen blijven presteren of het moet veel te veel energie steken in het volgen van een bepaalde opleiding.
Het ergste wat een kind dan op leergebied kan overkomen, is dat de ouders denken dat er gewoon 'niet meer in zit', dat ze denken dat hun kind gewoon niet beter kán leren. Het is logisch dat ouders zo denken, want er zijn immers specialisten met hun kind aan de slag geweest! Gelukkig voor veel kinderen vinden steeds meer ouders, enthousiast gemaakt door andere ouders, hun weg naar de BD Therapie.
Waarom gaan alle kinderen in blokschrift schrijven bij de BD Therapie?
Dit heeft een voor de hand liggende reden, die ik het beste door middel van een voorbeeld uit kan leggen. Denkt u eens aan het woord 'blind'. Spel dit woord nu eens van achteren naar voren. U haalt het woord nu 'voor de geest', zoals dit genoemd wordt. Wat u op zal vallen, is dat u het woord 'blind' in blokletters ziet.
Dit is ook meteen het antwoord op de bovengestelde vraag. Dus waarom zouden we kinderen in verbonden schrift laten schrijven (dus alle letters aan elkaar), terwijl we ze blokletters aan kunnen bieden? Deze vorm van schrijven geeft veel meer duidelijkheid.
Wanneer uw kind met de computer werkt, is het ook van belang om een goed lettertype te kiezen. Een zeer goede keuze is het lettertype Arial. Dit lettertype komt in 60% van boeken, kranten en teksten voor en Arial heeft een duidelijk gevormde letter a. Bij veel andere lettertypen, lijken de o en de a erg veel op elkaar.
Als alleen een vlak achterkantje het verschil in een letter moet bepalen, wekt dit voor een kind veel onduidelijkheid op en blijft het moeite houden met het toepassen van 'au' en 'ou'. Ik zie soms kinderen voor behandeling komen, die zo onleesbaar schrijven, dat ze op school een laptop moeten gebruiken. Het is leuk om te zien dat al na twee of drie taallessen deze laptop het veld ruimt, omdat het kind veel sneller en gemakkelijker met pen kan werken en bovendien graag van de uitzonderingspositie in de klas af wil.
Wat te doen wanneer thuis oefenen met lezen niet goed aanvoelt?
Wanneer het leren lezen op school problemen oplevert, krijgen ouders van de leerkracht vaak als advies mee, dat ze thuis flink moeten oefenen met lezen. De ouders voelen zich weliswaar niet serieus genomen, maar ze vertouwen op het advies van de leerkracht en ze gaan thuis toch maar aan de slag. Op deze manier beschadigen ouders hun kind zonder het te beseffen, want ze verlengen de school tot in de huiskamer. Zo voelt het kind zich nergens meer veilig.
Als deze ouders een ouder kind hebben zonder leesproblemen, dan herinneren ze zich dat toen het kind in groep 3 zat, er een soort zelflerende factor was; woordjes die vaak terugkwamen gingen vanzelf goed. Deze woordjes werden opgeslagen en geautomatiseerd. En als dit kind eenmaal begreep hoe de au, ou, ij, ei, ch enz. gelezen moesten worden, ging het lezen met grote sprongen vooruit. Voor deze ouders is het moeilijk te begrijpen dat het lezen bij hun jongere kind, zelfs door veel te oefenen, nauwelijks vooruit gaat.
Ook ouders die een jonger kind hebben dan het kind met Dyslexie werden met hun neus op de feiten gedrukt en zagen een pijnlijke situatie ontstaan. Ze zagen dat hun jongere kind al snel beter kon lezen en schrijven dan zijn oudere broertje of zusje. Het oudere kind dat thuis moest oefenen met lezen, schaamde zich voor zijn jongere broer of zus die meeluisterde en hij ging zich meer en meer dom en een mislukkeling voelen.
Vermoeidheid is ook een belangrijk onderdeel van het leesprobleem. Volwassenen met Dyslexie geven altijd aan dat lezen zo vermoeiend is en dat ze hun aandacht er niet langer dan twee pagina's bij kunnen houden. Voor kinderen is dit niet anders. Ook zij geven in woorden en lichaamstaal aan dat ze moe zijn, maar er wordt vaak niet of onvoldoende naar hen geluisterd. Ik heb al veel ouders huilend aan mijn bureau gehad, omdat ze zich zo bezwaard voelden om hun vermoeide kind thuis nog te laten oefenen met lezen. Ook uit dit voorbeeld wordt duidelijk waarom het niet goed is om thuis door te gaan met iets van school wat niet goed voelt.
